گويم دوستت دارم

شايد تصور كني تنها چند واژه ي ساده را در كنار هم گذاشته ام و جمله اي را بيان كرده ام .اما....

اين تنها يك جمله نيست !

دنياي لبريز از رويا هاي سبز و سرخ !

همين جمله ي كوتاه !

آري همين چند واژه خود كتابيست سرشار از معنا !

دوستت دارم يعني بي حضور تو زندگي برايم بي معناست

       می آیم از آن دوردست

مهربانم؛

  گوش چشمی هم به ما انداز

        که میخواهم دهم جانی به زیر پای چشمانت...

تو خود میدانی

               شفای این دل بیمار...

                                      گوش چشـــم نــگاه توست

                                    پس نگاهت را به من بسپار...

            اگر روزی بشر گردی

            ز حال ما خبر گردی

                                           پشیمان میشوی از قصه خلقت

                                           از این بودن از این بدعت...

خداوندا!

نمیدانی که انسان بودن و ماندن در دنیا

                             چه دشوار است...

                                            چه زجری میکشد آنکس

                                            که از احساس سرشار است...

اونطوریکه باید در برابرم عشقم...می ایستادم شکستم

اونطوری که باید می بودم نبودم

افسوس بر من...

افسوس...

ولی امیدوارم... به کابوسهایی که میدیدم

                      آنجایی که او تنهایم نمیگذاشت...

    امیدوارم ...

             به تنهایی خود...